Miasto leżące u ujścia Stryszawki do Skawy, na pograniczu Beskidu Makowskiego, Żywieckiego i Małego. Pierwotnie Sucha należała do pobliskiej Stryszawy, od 1405 r. była samodzielną wsią, która w 1889 r. otrzymała prawa miejskie. Rozwój miasta nastąpił w czasie zaborów dzięki cesarskim budowniczym, którzy doprowadzili tu z Krakowa, Chabówki i Żywca kolej tworząc ważny węzeł komunikacyjny. Przy stacji PKP znajduje się węzeł szlaków turystycznych, którymi możemy wyruszyć w Beskid Mały i przez Pasmo Jałowieckie pieszo lub rowerem dotrzeć do Zawoji (szlak czerwony i czarny około 4 godz.).

1. Renesansowy zamek suski z około 1554 r., nazywany małym Wawelem, pierwotnie będący dworem obronnym. Rozbudowany i przebudowany z inicjatywy Piotra Komorowskiego głównie w roku 1614 i latach późniejszych 1707–08. Za jego to sprawą rezydencja otrzymała cztery wieże, arkadowy dziedziniec, a w sali marszałkowskiej renesansowy kominek z herbami Komorowskich. Po modernizacji obiektów mieściła się tu cenna biblioteka Branickich, która liczyła ponad 26000 tys. tomów druków, 546 rękopisów, numizmaty, grafiki i obrazy. Ogromną część zbiorów zagrabili Niemcy w czasie II wojny światowej, z czego niewiele powróciło do Polski. Mimo wielu przeróbek zachowała się część zabytkowch wnętrz, niektóre można obejrzeć. Obok zamku piękny park z oranżerią oraz domkiem ogrodnika gdzie urządzono izbę regionalną. Za zamkiem na wzgórzu pobliskiej góry Jaśmin wytyczono ścieżkę edukacyjną. W zamku prócz muzeum mieści się Ośrodek Kultury, restauracja oraz hotel

2. W centrum miasta kościół z XVII wieku, mający sylwetkę gotycką, ale szczegóły renesansowe i barokowe. Dziś już nieczynny, pozostaje w cieniu stojącego obok nowego neogotyckiego kościoła z charakterystyczną strzelistą wieżą, z 1900 roku.

3. Stojącą w rynku drewnianą karczmę „Rzym” z XVIII w., w której mieści się restauracja serwująca kuchnię staropolską i regionalne dania. Konstrukcja zrębowa, dach czterospadowy, sień i podcienie.