Malowniczo położone miasto, u podnóża góry Żar, powstało w 1 połowie XVII w. – już po lokacji pobliskiego klasztoru Benedyktynów i kalwarii, aby zapewnić przybywającym zewsząd pątnikom wyżywienie oraz noclegi (z Wadowic jakieś 14 km. jadąc w kierunku Krakowa). Fundatorem klasztoru i miasta był ówczesny wojewoda krakowski, właściciel tego terenu Mikołaj Zebrzydowski, który zapragnął stworzyć tu miniaturę słynnej Jerozolimy. Zaangażował on do nadzorowania prac Niderlanczyka Paula Bandharta i Włocha Mario Bernardoniego. Budowany przez pięć pokoleń ośrodek pątniczy stał się jednym z największym w Europie i jest od 1999 r. wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Składają się nań 44 kaplice i kościoły w większości barokowe, niektóre z nich to zabytki wysokiej klasy, rozmieszczone łącznie na terenie 5 km. Koniecznie trzeba tu zobaczyć zespół zwany Dróżkami Kalwaryjskimi, oraz późnobarokowy Klasztor Bernardynów z sanktuarium Maryjnym. Wewnątrz bazyliki, słynący łaskami, cudowny obraz Madonny, która w roku 1641 zapłakała krwawymi łzami. W okresie Wielkiego Tygodnia oraz w święto Wniebowzięcia Marii Panny na terenie kompleksu klasztorno- kościelnego odbywają się najbardziej okazałe uroczystości, na które przybywają ogromne rzesze pielgrzymów. Bardzo mocno z obecną tu Matką Boską Kalwaryjską i całym sanktuarium, od najmłodszych swoich lat, związany był Karol Wojtyła późniejszy papież Jan Paweł II. Pielgrzymował tutaj ze swoimi rodzicami, przez wszystkie lata kapłańskie, biskupie, kardynalskie, by w 1979 roku przybyć tu pierwszy raz jako następca Piotra. Zachęcał nas byśmy nie przestawali nawiedzać tego sanktuarium, byśmy tu przybywali ze swoimi trudnymi problemami, byśmy modlili się jak on na kalwaryjskich dróżkach. W dowód wdzięczności Matce Boskiej przekazał klasztorowi pozłacaną monstrancję z wyrytym napisem: „Dar Ojca Św. Jana Pawła II dla ulubionego sanktuarium”.